وقتی جویدن ناخن ناشی از یک اختلال است
اگرچه در بیشتر موارد ناخنجویدن یک رفتار بیضرر است و با گذشت زمان کاهش مییابد، اما در برخی کودکان این رفتار به شکل مزمن و اجباری بروز میکند.
به گزارش مجله زیبایی سبز به نقل از جام جم، کودک شما ممکن است به دلایل زیادی مثل کنجکاوی، بیحوصلگی، تسکین استرس، عادت یا تقلید، ناخنهایش را بجود. ناخنجویدن متداولترین مورد از بهاصطلاح «عادتهای عصبی» است که شامل مکیدن انگشت شست، پیچاندن یا کندن مو، دستکردن در بینی و دندانقروچه نیز میشود.
اگرچه در بیشتر موارد ناخنجویدن یک رفتار بیضرر است و با گذشت زمان کاهش مییابد، اما در برخی کودکان این رفتار به شکل مزمن و اجباری بروز میکند.
این کودکان ناخنها، کوتیکولها و پوست اطراف ناخنهای خود را تا حد خونریزی و درد میجوند و با وجود پیامدهای نامطلوب برای سلامت و بهداشتشان، همچنان به این عادت ادامه میدهند. جویدن ناخنها ممکن است ژنتیکی باشد و در کودکانی که والدین آنها ناخنهایشان را میجوند بیشتر از دیگران احتمال دیدن این عادت ناپسند وجود دارد.
گاهی اوقات جویدن ناخنها به دنبال استرسهای ذهنی و عاطفی است و بیشتر در کوکانی که عصبی و مضطرب و حساس هستند، دیده میشود. بااینحال تا زمانی که فرزندتان واقعا نخواهد جویدن ناخنهای خود را ترک کند احتمالا نمیتوانید در این زمینه کار زیادی انجام دهید. بهتر است به کودک خود آموزش دهید که چگونه عادات عصبی را بشناسد و بر آنها غلبه کند.
