خواص درمانی آویشن را فراموش نکنید؛ گیاه دارویی موثر از زمان فراعنه مصر تاکنون
آویشن مانند جعفری، پونه کوهی و بابونه یک فلاون است؛ نوعی ترکیب گیاهی که میتواند التهاب سرطانزا در بدن را کاهش دهد.
افزودن چاشنی آویشن به غذای بعدیتان میتواند فواید عمدهای برای سلامتی داشته باشد که از سیستم ایمنی شما محافظت و با التهاب زیانآور مبارزه میکند.
این گیاه رایج در آشپزخانه که در فروشگاههای مواد غذایی در سراسر کشور یافت میشود، ویتامینهای مهم و مواد معدنی ضروری را دارد.
به گزارش مجله زیبایی سبز به نقل از ایندپندنت، آویشن حاوی ویتامین آ است که به تقویت بینایی کمک میکند، همچنین ویتامینهای [گروه] ب که استرس را کاهش میدهند. ویتامین ث هم دارد که از سلولهای بدن محافظت و از عفونت جلوگیری میکند.
این گیاه همچنین حاوی آهن، منگنز، کلسیم و منیزیم است که سلامتی استخوان و خون را تقویت میکنند.
انجمن دانشکدههای رسمی ناتروپاتی (طبیعیدرمانی) در [واشینگتن] دی.سی. در بیانیهای گفت: «همه اینها به تقویت سیستم ایمنی و جلوگیری از سرماخوردگی، آنفلوانزا و بیماریهای دیگر کمک میکنند و افزایش مصرف آویشن میتواند عملکرد سیستم ایمنی شما را بهبود بخشد.»
پاشیدن [کمی آویشن] برای کمک به جلوگیری از سرطان
این تنها دلیلی نیست که باعث شود افراد هنگام آشپزی به سراغ آویشن بروند.
بر اساس گفته کلینیک کلیولند، آویشن مانند جعفری، پونه کوهی و بابونه یک فلاون است؛ نوعی ترکیب گیاهی که میتواند التهاب سرطانزا در بدن را کاهش دهد.
التهاب همچنین ممکن است به بیماریهای خودایمنی، نورودژنراتیو [یا اصطلاحا تخریب عصبی]، دستگاه گوارش و قلب منجر شود. به گفته این کلینیک، در مجموع بیماریهای التهابی عامل بیش از نیمی از مرگها در جهاناند.
اما پاشیدن فقط اندکی آویشن روی برنج، مرغ بریان یا «کروستینی بری» (تُست کوچک) با پنیر برای اینکه افراد از این فواید بهرهمند شوند، کافی است.
یک روغن اسانسی همهکاره
روغن آویشن که از طریق بخار دادن و تقطیر این گیاه ساخته میشود، حاوی ترکیبی به نام تیمول است که در دهانشویهها، مواد نگهدارنده، ضدعفونیکنندهها و آفتکشها استفاده میشود.
به گفته سونیا اویترهوون، باغبان آموزش عمومی در باغ گیاهشناسی نیویورک، تیمول خواص ضدباکتریایی دارد.
این ماده فعال عامل بوی تازه و نعنایی گیاه است و تحقیقات پیشین نشان دادهاند که ممکن است به داشتن مغزی سالم کمک کند.
با این حال، طبق گفته هلتلاین، روغن آویشن نباید بلعیده شود یا بهصورت رقیقنشده روی پوست استفاده شود.
استفادهای که به زمان فراعنه بازمیگردد
اویترهوون خاطرنشان کرد: «البته این اطلاعات جدیدی نیست. گیاهان و ادویهها قرنها است که برای نگهداری غذاها استفاده میشدند. بررسیها طی دهه گذشته نشان دادهاند که آویشن و ریحان حتی ممکن است قادر به دفاع [از بدن] در برابر آلودگیهای میکروبی باشند.»
آویشن هزاران سال پیش برای مومیایی کردن مصریان باستان استفاده میشد. افراد میتوانند برای مقابله با سرماخوردگی یا گلودرد، آویشن تازه را به سسهای سالاد خانگی، کوکتلها، املت یا یک فنجان چای اضافه کنند.
